Felíz cumple abuela Lily.

Heee lieve lezers!

Oké, gek word ik er van, dit is nu al de 4 de keer dat ik een blog heb getypt en hij weg is. Ik kan het verhaal ook niet kopieren om het later weer te plakken als het mislukt is, heel vreemd. Maar ik heb ontdekt dat ik het vehaal wel kan plakken, oke. Nu typ ik het dus eerst in word, en plak ik het daarna, net zo vaak tot dat het eindelijk gelukt is. Tot zo ver mijn frustraties.

Waar gaan we beginnen, ik zit nu thuis, hier in Paraná. We zijn net terug uit Uruguay. Uruguay? Jaa ik ben in Uruguay geweest. Ik begin bij het begin.

Vrijdag avond kwam mijn cordinator Virginia langs, om te checken of mijn reisdocumenten in orde waren. Wannnt, maandag ga je naar Uruguay! WHATT? HUHH? Ik had hier wel iets over horen vallen, maar helemaal goed begreep ik het ook niet. Maar goed, super vet natuurlijk. Oma Lily is vandaag 80 jaar geworden, en dat moet natuurlijk groots gevierd worden. Hop met de hele familie naar een hotel in Uruguay.

Zaterdag zijn we de hele dag bij familie geweest om een liedje te bedenken voor Oma Lily en te knutselen. We hadden een liedje gemaakt op een heel bekent liedje hier; namelijk; http://www.youtube.com/watch?v=bGIMlCiq6Ws&feature=fvst. Kennen jullie dat? Ik weet nu niet of ik het liedje al ooit in Nederland had gehoord of dat ik het hier voor het eerst had gehoord, want voor mij klinkt het heel bekent, maar het kan ook zijn dat ik het hier zo vaak heb gehoord dat ik het nu heel bekent vind. Het liedje zouden we gaan zingen met alle kleinkinderen. Dat zijn er 8 en met mij er bij dus 9. We hadden ook shirts gekocht en op de achterkant een tekst geschreven. Abuela, lo mejor de la vida eres tu! Dat betekent; Oma, het beste in het leven dat ben jij! Super super super lief. En we maakten een pooster, met al onze handafdrukken en ;GEFELICITEERD OMA. Maar dat natuurlijk allemaal in het spaans. Aan het eind van de dag waren we hier eindelijk mee klaar, en ging ik samen met Federica, Florencia en nog een hoop vriendinnen van Florencia naar de MCdonalds eten. Op zondag hadden we niet veel gedaan. Spullen pakken voor Uruguay en ik was nog met Catalina en de hond in het park wandelen. Woooow meeen oooh meeen, wat is het daar op zondag druk zeg, niet normaal veel jongeren. Ze gaan er kletsen, hangen, muziek luisteren en natuurlijk mate drinken. Ik kwam er ook mensen van mijn klas tegen en later ook nog vriendinnen van Florencia. Ze vroegen of ik met hun mee ging. Maar het was inmiddels al zondag avond, en dat betekent hier; kerk avond. Ik ga voor de sociaal heid maar mee. Opzich vind ik het ook wel fijn, het leven is hier zo druk en hektisch en in de kerk is het lekker rustig, en houd iedereen zijn mond :-). haha.

Nou toen was het dan maandag, we zouden om 7 uur aanrijden dus om 8 uur reden we aan. Het zou ongeveer 3 uur rijden zijn, dus 5 uur later waren we er. Haha dan weetje een beetje hoe dat hier in elkaar zit. We gingen met de hele familie naar een All inclusive hotel, ja ja Doretje, lekker luxe. We hebben de hele dag gezwommen, getennist etc. Savonds gingen we met de hele familie eten. Na het eten ging een van de kleinkinderen een liedje (lang zal ze leven, maar dan in het spaans) op een heel oud instrument, het instrument was van opa geweest, een soort acordion. Het was haar wens dat een van de kleinkinderen er op kon spelen, zo Juan Pedro, hij is denk ik 8 jaar, had speciaal voor oma een paar lessen genomen en kun nu een liedje voor haar spelen. Super leuk vond ze dit natuurlijk. Daarna kwam de taart, 80 kaarsjes en smullen maar! Toen was het tijd voor ons liedje, het ging goed, zelfs ik zong mee in het spaans! Ze vond het heel mooi, dat heeft ze me vandaag nog zoon 100 keer vertelt. Ik ben voor haar echt haar 'grandson' waar ze natuurlijk haar klein dochter mee bedoelt. En pap en mam, ik heb haar gefeliciteerd namens jullie, ze was jullie erg 'senkfull' en daar bedoelt ze natuurlijk Thankfull mee. Na het optreden gingen we nog wat drinken en toen naar bed. Vandaag vroeg op gestaan, zodat we nog konden zwemmen etc. Rond een uur of 12 reden we weer vanuit Uruguay naar Paraná. Omdat de moeder weer naar Buenos Aires is voor haar werk, zaten ik en Florencia in de achterbak van de auto van de opa en oma van de nichtjes. Ook bij de douane vonden ze dit geen enkel probleem (wel vreemd) . Ik trouwens ook niet, want ik kon lekker liggen slapen :-D.

Nu is het bijna 7 uur en gaan we straks naar Tio en Tia (oom en tante) en blijven daar slapen, want vanacht om 4 uur moeten we op school zijn, en vertrekken we met alle leerlingen van het secondaria, of te wel iedereen boven de 12 naar BUENOS AIRES. We gaan daar naar Technopolis, ik heb even gegoogeld en het is net zo iets als Nemo in Amsterdam, maar dan veel groter. 60 hecktaren groot. Het is vorige maand geopent, en schijnt super leuk te zijn.

Ik wilde jullie natuurlijk al eerder laten weten dat ik naar Uruguay ging en naar Buenos Aires ga, maar zo als ik ook al heb vertelt werkt mijn weblog niet altijd mee. vervelend, maar goed. Dit was in het kort mijn avontuur in Uruguay, ik heb veel foto;s en zal zo snel mogelijk wat foto's op mijn site zetten.

Dit was in het kort mijn avontuur in Uruguay! Na dat ik van Buenos Aires afkom zal ik snel weer een blogje schrijven, hoe alle gewonen dingen gaan, zoals; spaans, school en atletiek. De tijd vliegt, het is nu al weer 16 augustus.

En ja, ik zal goed op me zelf letten!

Heeeeeel veeel liefs uit Paraná.

xxxxxxxxxxxxxxx Anke.

p.s. Yesss Nona is terug van vakantie, snel skypen?

p.s.s. Nog een wist je dat. Wist je Jan, Dot, Gijs en Siem, dat ik het echt super vond dat jullie naar Schiphol kwamen. Dat wilde ik gewoon nog even een keertje kwijt.

Het leven van Argentijnen.

Hola!

Zoals Nederland bezig is met wetten en regels.. zo zijn ze hier in Argentinië met totaal andere dingen bezig. Eigenlijk is bijna alles hier, nou misschien wel alles, een ongeregelt zooitje. Nou ja, neem bijvoorbeeld het verkeer, er is wel een regel, namelijk; Gas geven, rijden waar je naar toe wil, en tussen door misschien toch nog even op de andere weggebruikers letten. Zo rijden ze hier aan allebij de kanten van de weg, rijden zonder helm, en ik denk vaak ook nog wel zonder rijbewijs. In Nederland zou de politie al lang op hol zijn geslagen.

Ook op school, iedereen rent door de klas, schreeuwt door de klas, gooit dingen door de klas, en zijn eigenlijk met bijna alles bezig, behalve echt leren (heb ik vaak het idee).Als mevrouw Keulen hier zou rondlopen zou ze niet weten wat ze nou zou moeten doen.

Maar misschien is het wel beter, wat minder regeltjes en wetten. En gewoon doen waar je zin in hebt, maar wel rekening houden met de ander. Want datdoen Argentijnen zeker, ze zijn heel hartelijk en willen het liefst alles delen. Zo zei de vader van een vriendinnetje van me gastzusje laatst iets tegen mij, en dat was echt typisch de argentijnse gedachte: my house, is your house!

Oke maar hoe gaat het met mij? Met mij gaat het goed, en met jullie? Vandaag is na een heel leuk weekend de tweede week school alweer begonnen. Vanochtend ben ik met mijn gastmoeder naar de sportclub geweest onder schooltijd, dat mag blijkbaar, en toen heb ik me ingeschreven voor atletiek. Vanavond rond 6 uur, 7 uur kon ook, dat komt hier niet zo nauw, ga ik naar de club en word ik voorgesteld aan de trainer en dan gingen we kijken welke dagen ik ga atletieken, teminste als ik dit allemaal goed heb begrepen, in half engels half spaans. Oke mijn weekend; op vrijdag ben ik eerst na school samen met Florencia (gastzusje), Camila en Delfina naar een vrouw geweest, die de kleren voor het kostuum festival voor ons gaat maken, om op te meten en alles af te spreken. Daarna gingen we de stof kopen, we worden astronauten, ben benieuwd hoe het er uiteindelijk uit ziet. Toen ging ik nog met Florencia de laatste dingen voor me school uniform kopen, en savonds kwam er nog een vriendin hier eten. Op zaterdag ging ik eerst naar de club, maar toen zeiden ze dus dat ik vandaag maar terug moest komen, want de man van de atletiek was er niet. Daarna gingen we eten bij familie, dat doen we volgens mij elke dag in het weekend, heeel gezellig! Een hele leuke familie. De nichtjes willen me alles leren, en herhalen elk woord net zo lang tot dat ik het onthoud. haha. Rond een uur of 4 ging ik samen met me gastmoeder, een vriendin van me gastmoeder, me gastzusje (Catalina) , twee neefjes en een nichtje naar DE CAMPO! Veel over gehoord, dus ik was erg benieuwd. Een campo is een boederij, ze vertalen het hier als country. Ik denk dat het gewoon boederij betekent. Het was ongeveer 3 kwatier rijden van hier. We kwamen echt in een deel van Argentinië zoals je Argentinië van tv kent, mannen op paarden, en wat armoediger allemaal. Eenmaal bij het zandpad dat leid naar de campo aangekomen gingen we achter in de pickup staan, en crosten we naar de campo. Dat was echt super super super vet! Het is hier nu al wat mooier weer, dus het was echt geweldig! Toen waren we bij de campo, echt WAUW! Een super groot wit huis/boederij, met heel veel kamers en allemaal heel oud ingericht. De campo is van heel de familie, in de zomer gaan ze er met zijn alle op vakantie, en ze gaan er vaak in de weekenden heen. Even weg uit de stad! Heerlijk. Ze hebben er een paard en een hond, de buuren van de campo zorgen voor de dieren en voor het huis als er niemand is. Het was echt super leuk. Toen we naar huis reden belde Florencia op of ik mee uit wilde, nou jaa ik was wel heel moe, maar ja zoals ons mam zegt; ik wil natuurlijk niks missen, dus natuurlijk ging ik mee! Uiteindelijk Lag ik op zondag ochtend dan eindelijk in me bed. Zondag middag ging ik samen met me gastmoeder en gastzusjes naar weer andere familie, waar ook weer de hele familie bij elkaar kwam. Hier had ik me eerste echte argentijnse ASADO. Een asado is een typisch argentijnse barbeque. Zondag avond gingen we nog naar de kerk, dat doen ze elke week, vorige week waren we niet gegaan want toen had Catalina dans voorstelling, nou ik ben maar mee gegaan. En zo zijn we weer aangekomen bij vandaag.

Ik heb trouwens nog een paar leuke weetjes/ feitjes en gewoon onzin te vertellen.

-Iedereen hier, maar dan ook iedereen heeft naast zijn WC nog een soort halve WC. Nou gister ging ik toch eens vragen wat dat dan was. Nou het is om je te wassen na het naar de WC gaan, het is een echte ''wet'' hier in Argentinië om zoon ding naast je WC te hebben, ik vind het maar vreemd. Maar goed.

-Wist je ook dat saovnds de rotonde hier in het centrum van Paraná THE PLACE TO BE is voor jongeren zo rond de 20. Ze rijden er allemaal heen met hun brommer/ scooter of auto en gaan er kletsen met andere ''hang'' jongeren. Het is savonds super druk op de rotonde en je kunt er amper nog rijden. Ik keek echt me ogen uit, maar schijnbaar is dat heel normaal. Ik moet er echt een foto van nemen, het is zoon comisch beeld.

Ooh jeetje, het is een beetje een heel lang verhaal geworden, maar ach, dan zijn jullie ook weer op de hoogte.

heeel veel liefs uit Argentinië.

Anke.

Het school leven op; Escuela del CAE.

Hola mis amigos.

Zoo na 4 dagen school hier in Paraná op Escuela del CAE, ga ik jullie eens vertellen hoe het er hier aan toe gaat. Eerste indrukken: hektisch, ongeorganiseerd, druk maar vooral ook gezellig. Ik zal even vertellen hoe het in elkaar zit. Escuela del CAE is een prive school, dat betekent dat je per maand school geld moet betalen, dat is op een publieke school niet het geval. Bijna alle scholen hier zijn basischool en middelbare school in een. Zo ga je dus vanaf je 3/4 jaar tot je 17/18 jaar naar de zelfde school, dat is ongeveer 14 jaar!! Dat vind ik echt lang. Ook moet je bij mij op school een school uniform dragen. Op de dagen dat je gym hebt is dat een grijze joggings broek, en op de andere dagen een geruiten rokje. Nu is het erg koud, dus de meeste mensen dragen de hele week de joggings broek. Ik heb deze week mijn rokje gekocht, maar hij was heel erg lang, dus iedereen laat em dan korter maken, dus ik ben deze week nog in me gewone kleren naar school gegaan. Ook niet zo koud. Want meen oooh meeen, daar komen we op het tweede punt aan; ze hebben hier GEEN, jaa je leest het goed GEEN verwarmingen op school. En deze week was het echt heel maar dan ook heel koud, gewoon 3 graden in de klas. Iedereen zit dus ook met jas en 3 truien aan in de klas. En dan vriest je neus er nog af. Maar goed. De school is erg klein en per jaargang is er ook maar een klas. Het is dus zo dat je ook nog 14 jaar lang bij dezelfde mensen in de klas zit. Iedereen kent elkaar dan ook door en door. Ik zit in een klas met 6 meisjes en 17 jongens. Ook heb ik allemaal vakken die ik zodra ik naar 4 havo ging meteen heb laten vallen, we hebben trouwens super veel vakken, ik zal ze even opnoemen; gym, taal, scheikunde, natuurkunde, filosofie, etiek, geschiedenis, aardrijkskunde, wiskunde, rechtenstelsel van argentinie en engels. Me lievelings vak is nu engels, jaaa echt (!!!) wie had dat ooit gedacht. Dat omdat, dat het enige vak is wat ik helemaal goed kan volgen. Het engels nivo licht hier niet zo heel hoor, zeg maar iets lager dan mijn engels nivo, dus dat is vrij laag. Van de andere vakken versta ik sommige dingen, ik weet bijvoorbeeld waar ze het over hebben maar de details versta ik niet. Mijn cordinator is op zoek naar een spaans leraar voor mij, dan kan ik na school tijd spaanse les nemen. Wat ik merk wel echt dat ik het snel moet leren, anders is het leven ook zo stil.. Want ik kan niet mee praten. In de klas zijn de jongens vooral geintreseerd in wat voorn muziek wij in Nederland luisteren en '' do you like Roeijd ban Niesteroeij ?'' Nou dan moet je maar net begrijpen dat hij daar; ruud van nisterooij mee bedoelt. haha. Een schooldag starkt om kwart over 7 sochtends (!) tot en met 3 uur smiddags en op vrijdag tot en met 1 uur. Deze week waren best veel leraren ziek, dus we hebben de hele week tot 1 uur gehad, behalve gister op woendag wel tot 3 uur. Soms is het wel saai-ig op school omdat ik bij moeilijke vakken als natuurkunde en scheikunde vrij weinig begrijp, dus dan ga ik maar een beetje tekenen. Een dag bestaat uit 10 lesuren van elk 40 minuten, en om de 2 uren heb je 5/10 minuten pauze. Oke, dit was zoon beetje mijn verhaal over school.

Iedereen trouwens heeeel erg bedankt voor de leuke reactie's. Ik heb wat foto's van de introductie week er op gezet, ik kijk of ik nog meer foto's kan opzetten, maar sommige foto's zijn een te groot bestand, dus dan moet ik ze eerst verkleinen, erg veel werk. Maar goed.

Heeeel veeel liefs vanuit Paraná!

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx Anke.

Paraná, Hockey, Soy Holandesa.

Lieve Nederlanders!

Okee ik ga het nog een keer proberen, ik had een hele blog getiept maar hij was plots weg. Maar goed, hier komt ie.

Hola, me llamo Anke. Soy Holandesa. Zo gaat dat nu ongeveer de hele dag. Ere gisteren ben ik samen met mijn cordinator en Hannah een andere uitwisselings student die ook in Paraná woont naar Paraná gereden met de bus. Dus vanaf nu komen mijn berichtjes uit Paraná. Bij het bus station werd ik opgepikt door Rosana, de moeder. Samen reden we naar huis. Ik woon nu voor 5 maanden in een apartementen complex, 5 hoog. Eigenlijk niks voor mij, maar tot nu toe gaat het heel goed. Toen we thuis waren belden er meteen heel veel mensen op, of ik er was, en vooral; hoe spreek je die naam eigenlijk uit? Ook belde de oma: How are you? I am the grandmother. En dat keer 5. Savonds kwamen er wat vrienden van Florencia want die wilden me ook graag ontmoeten. De volgende dag ben ik samen met Florencia naar haar hockey wedstrijd gegaan. De trainer ging uitleg geven, en had me al meteen in het veld in gedeeld. Gelukkig was dat een '' Sjook '' zoals ze dat hier zo mooi op zijn engels uitspreken. Na de hockey wedstrijd kwam het nichtje op bezoek, die wilde me ook graag ontmoeten. Savonds gingen we eerst naar een verjaardag van een van de vrienden van Florencia en daarna nog uit. Nou dat is heel anders als bij ons. Je gaat pas heeeeeeel laat en komt nog heeeel veeeel later thuis. Maar goed, ik had het overleeft ondanks het toch heel erg koud was. Want nu merk ik wel dat het winter is, hopelijk word het snel wat warmer. Vandaag zijn we eerst gaan eten bij familie, ze wonen hier 3 blokken vandaan, maar natuurlijk word alles per auto gedaan. Daar zijn we de hele middag gebleven en vanavond zijn we nog naar de dans voorstelling van Catalina geweest. Ze doet aan klasiek ballet, en vanavond was een voorstelling waar ze heel lang voor hadden geoefend. Het was in een theater. Nu is het half 10 en gaan we zo avond eten. Daarna denk ik snel slapen want morgen is mijn eerste schooldag. Spannend!..

De familie is trouwens super aardig! En alles gaat goed, toch mis ik thuis wel een beetje.

Heeel veeel liefs, en ik beloof snel weer te schijven over hoe het school leven er hier aan toe gaat.

Anke.

dag 4; een echte mate cultuur.

heee lieve hollanders!

zoo we hebben hier draadloos internet, dus maar even gebruik van maken om jullie op de hoogte te houden. Ik weet niet of ik in mijn gastgezin draadloos internet heb, nu kan het dus nog. Ik hoorde straks dat ik waarschijnlijk donderdag avond al naar mijn gastgezin ga, i.p.v vrijdag ochtend. dat omdat er donderdag avond een meeting avond is voor alle gastgezinnen, en de gastgezinnen die ver van Rosario wonen niet twee keer op en neer gaan rijden. Mijn gastfamilie woont geloof ik 2 uur rijden vanaf Rosario waar ik nu ben. Ik ben er trouwens ook achter gekomen dat mijn familie waarschijnlijk op 5 hoog in apartement a woont, 421 meten van de parana rivier. Nou hoe weet je dat? ik ging aan iemand van WEP vertellen waar ik woonde en het huisnummer betekent hoeveel meter je van de rivier woont, en dan staat er bij mijn huisnummer ook nog 5 to. Dat betekent 5 de verdieping zei hij, en dan staat er ook nog een a, dat betekent apartement a. Maar hij vertelde dat dit meestal zo was, niet altijd maar hij dacht van wel, nou dat word gezellig ik ben benieuwd. In mijn vorige titel had ik al het woord mate staan, maar ben er toen niet echt op in gegaan zag ik later. maar ik wil jullie er wel over vertellen. Nou mate is een soort thee. Iedereen drinkt het de hele dag door. Het zit in een houten beker en je drinkt het met een ijzeren rietje. En het liefst deel je het met iedereen die je op straat tegen komt. ook loopt iedereen met een termoskan met warm water, want je giet steeds nieuw water op de mate blaadjes. Eerst dacht ik echt, oooh wat een overdreven gedoe, maar het is echt een cultuur. Zo hebben ze hier ook geen biertap maar een matetap. dat is toch grappig! Daar komt dan van die mate blaadjes uit en daar giet je water op, ik zag het op een marktje. Als je door de stad loopt zie je overal groepjes mensen zitten met mate, maar dan wel een beker dat ze de hele tijd doorgeven, en natuurlijjk weer die termoskan met heet water. Het is niet heel lekker vind ik, maar met een laag suiker er over heen is het te doen. Maar ze zeggen dat je het veel moet drinken en dan vanzelf lekker gaat vinden, nou ik ben benieuwd. Vandaag zijn we trouwens op citytour geweest door Rosario. Eerst was het heel mooi weer, maar we waren nog niet weg of het begon te stort regenen, maar daar hebben we niet veel last van gehad in de bus. Ik weet niet wat we morgen gaan doen, ik ga het zo maar eens vragen, ik ben benieuwd. Nou wat kan ik nog meer vertllen; ik weet niet of ik al heb vertelt dat er nog twee meisjes naar mijn stad gaan, een oosterijker en een italiaans meisje. Ze blijven maar voor 6 maanden en zitten op de zelfde school als mij. Trouwens weetje waar ik ook ben achter gekomen; het gastgezin heeft mij helemaal niet gekozen, iedereen word gematcht, zoo ze kijken naar je hobbies intresses en hoe je gezin in elkaar steekt en maken dan een match met een argentijns gezin. Zo waren bij mij de overeenkomsten dat ik een instument bespeel en me zusje ook en dat ik van sporten hou en mijn hele familie ook. Nou als je er zo bent kom je van alles te weten. maar goed ik denk dat dit wel weer even genoeg was, nu zijn jullie op de hoogte van alle laatste nieuwtjes en feitjes. Ik weet dat mijn spelling slecht is, altijd al geweest, en nu ik tussen alle andere landen zit, en de hele tijd duits, engels of wat dan ook praat word het nog slechter. maar goed. DE NADA! ( dat roept iedereen hier de hele tijd, het betekent zo iets van: het is niks, ze zeggen het meer in plaats van alsjeblieft, de nada, graag gedaan)

Liefs Anke vanuit Rosario, Santa Fe.

vliegtuigen, argentijnen en mate.

Hola Amigos!

Jaaa jaaa live vanuit Argentinië. Dit is al weer dag 2 in het altijd zonnige, (nou ja altijd) Argentinië! Laten we beginnen bij het begin. Samen met Kiki Lotte en Jenske vloog ik donderdag naar Argentinië. Het begon al goed, ik kreeg maar een border kaart of hoe zoon ding ook heet in plaats van 2, de andere kregen er wel twee. Maar goed, die zou ik in Parijs wel kunnen krijgen. Eenmaal in Parijs aan gekomen, had ik vrij snel me tweede border pas, jaa pas heet dat. Dus dat ging weer goed. Toen na een paar uur zaten we in het vliegtuig naar Buenos Aires, nu ging het toch echt beginnen. In het vliegtuig zaten we gelukkig redelijk dicht bij elkaar in de buurt, ik zat naast jenske, achter jenske zat kiki en daar een beetje achter langs zat lotte. In het vliegtuig hadden we elk een tv´tje, dus ik heb Shark tale gekeken, want dat was een van de weinige nederlandse films die er te zien waren. Na 13 lange uren eindelijk aangekomen in Buenos Aires Argentinie, stonden daar de mensen van WEP op ons te wachten. Na nog langer wachten op alle 48 andere studenten vertrokken we naar Rosario. Daar kregen we een kamer indeling, ik ben in een kamer ingedeeld met een armikaan italiaan en duitser maar de amerikaan is inmiddels ingewisseld in nog een duitser, omdat de duitser onenigheid had met een deense! Savonds eten en toen viel iedereen om en gingen we eindelijk slapen. Zo vandaag dag 2 in argentinie. na een heel zoet argentijns ontbijt kregen we spaans lessen. ik zit in het laagste spaans klasje met bijna alle nederlanders haha. wij zijn het slechste :P. Smiddags gingen we varen op de Paraná rivier, dat was echt heel leuk. Toen kregen we nog een soort workshops over hoe we met ons gastgezin in verschillende situaties moeten omgaan, en toen eindelijk eten, want jaa ze eten hier pas om 8 uur en dat is echt wennen, je rammelt van de honger maar, zo laat eten ben je weer over je honger heen. en nu zitten we in de tuin kamer zo iets, een kamer buiten op het dak maar wel binnen zeg maar. Ik heb echt al veel grappige cultuur verschilletjes gezien, en weetje: het is hier winter maar de mensen zwemmen vrolijk in de paraná rivier en lopen gewoon in hun zwembroekje! dus dan kun je wel voorstellen wat voorn weer het is, het is gewoon lekker weer, maar dan wel met zoon koude wind lucht. dus wel zoon winter lucht zeg maar, als je snapt wat ik bedoel. Net hebben we gezellig you tube filmpjes zitten kijken, en straks een keertje slapen denk ik. Het is nu inmiddels half 4 in nederland dus hier een uur of half 11 savonds. Mijn verhaal is vast heel wazig maar dat lukt nu even niet anders. Met mij gaat alles goed, het is hier heel leuk, ik heb het naar me zin, helemaal toppie! Ik denk dat snel een nieuwe blog volgt, misschien gaan we morgen naar een internet cafe, dat is heel goedkoop, ongeveer 70 euro cent voor 40 minuten computeren. Mijn mobiel doet het hier niet, dus ik moet even kijken of ik volgende week een sim kaartje kan kopen. zodat ik kan smsen misschien, als dat niet heel duur is, ik kan wel soms op me mail kijken maar ik weet niet hoe vaak. Maar alles gaat goed, het is hier gezellig met alle duitsers, denen, amerikanen, italianen, noren, belg (eentje), finnen, zweedse en oosterijkers.

Hasta luego mis amigos!

liefs anke!

De dag van het vertrek.

Hola!

Vandaag is dan eindelijk de dag van het vertrek! Na al die dagen aftellen, al die dagen wachten en nog meer wachten en nog veel meer langer wachten, is het vandaag dan toch eindelijk zo ver. Om 5 voor 7 vanavond vlieg ik met 3 andere uitwisselings studenten van Travel Active naar Argentinië. We vliegen van Schiphol naar Parijs naar Buenos Aires. We landen volgens mij rond 5 voor 8 sochtends lokale tijd in Buenos Aires. In Buenos Aires staat WEP op ons te wachten, WEP is de Argentijnse partner organisatie van Travel Active. Ook zijn daar alle uitwisselings studenten uit andere landen en van andere organisaties. Vanuit hier gaan we met de bus naar Rosario, dit is ongeveer nog 4 uur rijden. In Rosario start onze introductie week met veel spaanse lessen en dingen uit de Argentijnse cultuur. Op 29 juli ga ik naar mijn gastgezin. Ik weet niet of het gastgezin mij komt ophalen of dat ik met de bus er naar toe ga.

Op dit moment is het toch wel heel spannend maar ik heb er zeker nog heel veel zin in! Rond half 1 rijden we al aan, richting schiphol!

Groetjes en mijn volgende bericht komt uit Argentinië!

Liefs Anke.

op weg naar het grote avontuur..

trouwens.. even tussen door.. ik heb het goede nieuws nog niet via me blog laten weten. Want geloof het of niet, ik ben gewoon in een keer GESLAAGD voor de havo. Ik had intussen de hoop al opgegeven, maar uiteindelijk is het toch goed gekomen. Nu kan ik rustig naar Argentinië, want over 23 dagen is het al zo ver, en dan gaat het grote avontuur beginnen!

Liefs.